“எனக்குக் கணக்கு வராது” என்று சொல்லும் முன்: திறமை வளரும் என்ற நம்பிக்கை பற்றி அறிவியல் என்ன சொல்கிறது?

“நான் கணக்கில் மக்கு.” “எனக்கு ஆங்கிலம் வராது, அது என் ரத்தத்திலேயே இல்லை.” இப்படி நீ சொல்லியிருக்கிறாயா, அல்லது நண்பர் சொல்லக் கேட்டிருக்கிறாயா? இந்த வாக்கியங்களுக்குப் பின்னால் ஒரு நம்பிக்கை இருக்கிறது: திறமை பிறவியிலேயே நிர்ணயிக்கப்பட்டது, மாற்ற முடியாது. அந்த நம்பிக்கை உண்மையா?

மூளை ஒரு தசை போல

புதிய திறமையைக் கற்கும்போது, மூளையில் உள்ள நரம்பு செல்களுக்கு இடையேயான இணைப்புகள் மாறுகின்றன; அடிக்கடி பயன்படுத்தும் இணைப்புகள் வலுவடைகின்றன. சைக்கிள் ஓட்டக் கற்றது நினைவிருக்கிறதா? முதல் நாள் விழுந்தாய்; ஒரு வாரத்தில் யோசிக்காமலேயே ஓட்டினாய். உன் மூளை மாறியது! கணக்கு, மொழி, இசை, விளையாட்டு எல்லாவற்றுக்கும் இது பொருந்தும். இதற்கு “நரம்பியல் நெகிழ்வுத்தன்மை” (neuroplasticity) என்று பெயர்.

“இன்னும்” என்ற சின்ன வார்த்தை

அமெரிக்காவின் ஸ்டான்ஃபோர்டு பல்கலைக்கழக உளவியலாளர் கரோல் டுவெக், மாணவர்களின் நம்பிக்கைகளை ஆராய்ந்தார். “என் புத்திசாலித்தனம் நிலையானது” என்று நம்புபவர்கள் கடினமான வேலையைத் தவிர்க்கிறார்கள்; தவறு செய்தால் “நான் முட்டாள்” என்று நினைக்கிறார்கள். “முயற்சியால் வளரும்” என்று நம்புபவர்கள் தவறை “இங்கே இன்னும் கற்க வேண்டும்” என்ற குறிப்பாகப் பார்க்கிறார்கள். “எனக்கு வராது” என்பதை “எனக்கு இன்னும் வரவில்லை” என்று மாற்றிச் சொல்லிப் பார்: அந்த ஒரு வார்த்தை கதவைத் திறந்துவைக்கிறது.

ஆய்வுகள் உண்மையில் என்ன கண்டுபிடித்தன?

இங்கேதான் நேர்மையாக இருக்க வேண்டும். 2019-இல் டேவிட் யேகர் தலைமையிலான பெரிய ஆய்வுக் குழு, அமெரிக்கா முழுவதும் உள்ள பள்ளிகளில் 9-ஆம் வகுப்பு மாணவர்களிடம் ஒரு சோதனை நடத்தியது. ஒரு பகுதி மாணவர்கள், மூளை எப்படி வளர்கிறது என்று விளக்கும் ஒரு மணி நேரத்துக்கும் குறைவான இணையப் பாடத்தைப் பார்த்தார்கள். அந்தப் பாடம் குறைந்த மதிப்பெண் பெற்றிருந்த மாணவர்களின் மதிப்பெண்ணைச் சிறிது உயர்த்தியது; உயர்நிலைக் கணிதப் பாடங்களைத் தேர்ந்தெடுப்பவர்களும் அதிகரித்தார்கள். வகுப்புத் தோழர்களும் சவால்களை ஏற்கும் சூழல் இருந்த பள்ளிகளில் பலன் அதிகம்.

ஆனால் 2018-இல் வெளியான இரண்டு பெரிய மதிப்பாய்வுகள் (பல ஆய்வுகளைத் தொகுத்துப் பார்த்தவை), பொதுவாக மனப்பான்மைக்கும் மதிப்பெண்ணுக்கும் இடையிலான தொடர்பு சிறியது என்றும், பொதுவான மனப்பான்மைப் பயிற்சிகளின் விளைவும் சிறியது என்றும் கண்டன. அதாவது, “நம்பினால் போதும், மதிப்பெண் வந்துவிடும்” என்பது உண்மை அல்ல.

தவறுகளிலிருந்து கற்க மூன்று வழிகள்

1. தவறுப் பட்டியல்: தேர்வுத் தாள் திரும்பி வந்ததும், மதிப்பெண்ணை மட்டும் பார்க்காதே. ஒவ்வொரு தவறுக்கும் “ஏன் தவறியது?” என்று எழுது: கவனக்குறைவா, புரியாமையா, நேரமின்மையா? புரியாமை என்றால் அதைத்தான் அடுத்துப் படிக்க வேண்டும்.
2. “வேறு வழி” கேள்வி: ஒரே முறையில் பத்து முறை முயன்றும் வரவில்லை என்றால், கடினமாக முயல்வது அல்ல, வேறு முறையில் முயல்வதுதான் தீர்வு. வேறு புத்தகம், வேறு உதாரணம், ஆசிரியரிடம் கேள்வி.
3. உதவி கேட்பது பலம்: விஞ்ஞானிகள், விளையாட்டு வீரர்கள், இசைக் கலைஞர்கள் எல்லோருக்கும் பயிற்சியாளர்கள் உண்டு. கேட்பது தோல்வி அல்ல.

அடுத்த முறை “எனக்கு வராது” என்று தோன்றும்போது, அதன் பின்னால் “இன்னும்” என்று சேர்த்துப் பார். பிறகு அடுத்த ஒரு சின்னப் படியைத் தேர்ந்தெடு.

மனம் தொடர்ந்து சோர்வாக, கவலையாக, நம்பிக்கையற்றதாக இருந்தால், அது “மனப்பான்மை” பிரச்சினை அல்ல. நம்பிக்கையான பெரியவரிடம், ஆசிரியரிடம் அல்லது மருத்துவரிடம் பேசு. உதவி கேட்பது சரியானதே.